A Travellerspoint blog

By this Author: VolgTomenRagna

Rinjani & Gili's

Lombok

sunny

Gunung Rinjani

Met bus, boot en taxi naar Sengiggi, Lombok – geschatte aankomsttijd 13.30u. De boot kwam echter niet aan in Sengiggi en ook de taxi naar het centrum bleek niet inbegrepen te zijn. We probeerden dan maar iemand even gedupeerd als ons te zoeken om de taxikosten te delen, lukte ons niet. Het laatste koppel bleef bij de boot staan wachten om een inbegrepen taxirit te eisen, daar hadden ze voor betaald. Tja, wij ook. Maar enkele telefoontjes later hebben zij gratis en voor niets een ritje naar Sengiggi centrum gefixt en wij mochten mee!

In het centrum begon dan de volgende opdracht, de weg vragen naar Sametown/Somerton Homestay (zonder adres) die onze Rinjani trek organisatie had geregeld voor ons. Niemand die het kent. Een vraag naar de taxicentrale en we komen aan in Someton Homestay om 17u.

Samen met twee andere Belgische koppels beginnen we de volgende ochtend aan de beklimming van de Rinjani. Gezien zij gekozen hebben voor 2 dagen, 1 nacht vertrekken we van de andere en ook zwaarste kant. De eerste dag omhoog viel goed mee en we genieten vanuit ons tent van de zonsondergang. Om 2.30u werden we de volgende ochtend wakkergemaakt voor de échte beproeving. We zijn op tijd, vóór zonsopgang, op de top van de Rinjani, 3726m hoog, geraakt. Maar dat doe ik nooit niet meer! Het laatste stuk is los vulkanisch gesteente, je blijft maar naar beneden zakken en zakken..

We nemen afscheid van onze groep en dalen af naar het meer, om erna terug volledig omhoog te gaan en als laatste nog een uurtje te dalen. De afstand in kilometers (29km) uitgedrukt lijkt misschien niets maar in hoogtemeters (3300 positieve hoogtemeters, zegt Tom) kan het tellen! En dat voelen we, moet ook Tom toegeven, ook in onze benen. De laatste dag hebben we de overige 6u naar beneden in amper 3u gewandeld. Hah!

Gili's

Om te bekomen kozen we de paradijselijke Gili’s als bestemming. Vier dagen volop genieten! Van de zon, van de zee met zijn honderden gekleurde visjes en een occassionele schildpad, van het lekker eten, van zonsondergang met een cocktail... Het was moeilijk hier te vertrekken.

Het enige wat tegenviel was de kakkerlak die uit de wc-rol kroop waardoor ik geen vertrouwen meer had in onze kamer. Kuisen betekent hier in Indonesië: vegen en de lakens en handdoeken vervangen. Proper is het hier nog nooit echt geweest en dan heb ik het niet gewoon over wat stof. De tuinen daarintegen worden perfect onderhouden, geen dor blaadje dat een dag te lang blijft liggen.

Zo belanden we natuurlijk vanzelf bij het afvalprobleem. Langs de weg, in de rivieren, in zee, op de Rinjani. Op veel plaatsen kan je het wegdenken maar op de Rinjani was het echt VERSCHRIKKELIJK! Niemand neemt het afval mee en het afval dat enkele van de goedwillende toeristen in de beschikbare non-organic afvalbakken gooit, wordt verbrand. Als het zo blijft dan zullen ze over een jaar of twee moeite moeten doen om toeristen te overtuigen de Rinjani te beklimmen, het is er echt problematisch. Voor mij net op het randje. Toegegeven, ons wc-papier hebben we er ook achter gelaten..

Posted by VolgTomenRagna 06:52 Archived in Indonesia Tagged gili rinjani Comments (0)

Pemuteran & Ubud

Bali

Pemuteran

Tijd voor ontspanning! Na die vele korte nachten werden we na ¡14uur! wakker in onze ´traditionele´bungalow en hebben we ons ontbijt maar net gehaald. (We kwamen er pas een dag later achter dat er een uur tijdverschil was tussen Java en Bali.) Gewapend met handdoek en snorkel naar het strand waar we ons enkele minuten later in de wereld van Nemo waanden. De dag erna, een snorkeltour voor het Menjanganeiland, was zelfs nog indrukwekkender. Al blijft Galapagos nummer 1! De watertemperatuur is hier wat aangenamer, voor mij nog wel te koud om er een uur lang in te dobberen. Die ‘gidsen’ trokken allemaal een wetsuit aan, wou ik ook!

Tussen het snorkelen door hebben we ook nog wat tempels bezocht, onze eerste cocktail van deze vakantie gedronken en voor de verandering een zonsondergang ipv zonsopgang meegepikt.

Ubud

Met privéchauffeur vertrokken we uigerust richting Ubud. Onderweg zijn we oa gestopt bij een koffieplantage waar Tom de exclusieve luak coffee heeft geprobeerd. Ja, van dat beest :) Zijn mening: Niet slecht, maar ook niet speciaal. Misschien als de koffie beter gezet was.. (Indonesische manier van koffiezetten: enkele scheppen gemalen koffie in de tas en er dan kokend water opgieten. Resultaat = heel veel drek)
Daarnaast was één van de must-see tempels, Pura Ulun Danu Braton, een verplichte stop op het lijstje. Ontzettend veel mensen hier, ook heel veel schoolkinderen uit Java. Slechts 10meter verwijderd van Tom werd ik aangesproken door een groepje schooljongens die één voor één met mij op de foto wilden. Na een verplichte babbel over Indonesie, het eten en de bezienswaardigheden, kwamen ze tot aan de vraag met wie ik aan het reizen was, wat voor mij het moment was om Tom aan te wijzen en door te gaan. Passeerde ik toch nog een groepje jongens die mij juist hetzelfde vragen. Fotomodel zijn, is toch niet mijn roeping.

In Ubud logeerden we voor geen geld in, het lijkt er alleszins op, een echte tempel! Deze stad, eerder Westers en afgeladen vol toeristen, spreekt ons toch aan. De hoofdstraten zijn ook gevuld met brommers en ander verkeer maar draai een klein steegje in en je zit in de jungle of tussen de rijstvelden, heel bevreemdend. Met de fiets, niet dat we hebben moeten trappen, hebben we de omgeving van Ubud verkend, rijstvelden, plantages etc. Mooi! Ook hebben we er een Indonesische kookles gevolgd. Hij of zij die in de nabije toekomst bij ons blijft eten, weet waar hij/zij zich aan mag verwachten! :) De tempeh manis en verse pindasaus zijn wel een echt succes!

Posted by VolgTomenRagna 06:38 Archived in Indonesia Tagged ubud pemuteran Comments (0)

Bromo & Ijen

Ons origineel plan was op eigen houtje naar de vulkanen Bromo en Ijen te trekken. We hadden hier 5 dagen voor uitgetrokken, rekening houdend dat de vele overstappen misschien wat meer tijd in beslag zou nemen. We hoorden dat de klans klein was dat we in één dag tot in Bromo zouden geraken én dat de hotels in Bromo al zo goed als volzet waren.. Dus besloten we ons maar aan te sluiten bij een tour. Een tour is veel gezegd, eerder een opeenvolging van lange busritten tot de uiteindelijke bestemming. De onvoorziene overstappen en wachttijden zorgden toch wel voor enige wrevel onder onze, bijna volledig Nederlandstalige, groep.

Het uiteindelijke doel, Bromo en Ijen, maakte alles goed! Omringd door honderden andere toeristen, overwegend Indonesiërs wel, hebben we geduldig de zonsopgang over Bromo afgewacht. Zo’n 50 selfiesticks en 20 gopro’s belemmerden mijn uitzicht. Samen met de mensen die voor uw neus OP de bank gaan staan met als verontschuldiging ‘just to take picture’. Zijn we daar dan allemaal niet voor gekomen? Met nog wat meer geduld, een kwartier na zonsopgang leek niemand meer geïntresserd, hebben we toch nog een plaatsje aan de ballustrade kunnen bemachtigen en het resultaat mag er zijn!

Terug de bus op en op naar Ijen. Die ochtend moesten we niet om 3u maar om 1u opstaan om het unieke blue fire (er werd ons verteld dat het maar op twee plaatsen in de wereld bestaat) te aanschouwen. De tocht in het donker op zich had al iets, honderden lichtjes die al slingerend de vulkaan opklimmen om vervolgens de krater in te dalen. Met een gasmasker en tranende ogen stonden we in de krater het blue fire-fenomeen te bewonderen. De mijnwerkers hier dragen manden met zo’n 50 à 70 kilo zwavel de krater uit. Als je hen bezig ziet, hebben ze eigenlijk meer last van de massa toeristen die in hun weg lopen dan van het gewicht dat ze naar boven moeten dragen.

Posted by VolgTomenRagna 04:48 Archived in Indonesia Tagged vulcano bromo ijen Comments (0)

Yogyakarta


View Indonesia I on VolgTomenRagna's travel map.

Na de treinreis van acht uur het eerste beste hostel ingedoken. Je vraagt je twee dingen af wanneer je de kamer aan de duurdere kant vindt en deze toch neemt. Zijn we sneller tevreden met eender welk hostel want uiteindelijk slaap je er enkel maar? Of zijn we luier geworden dan in Zuid-Amerika en willen we niet zwaar beladen enkele hostels afgaan? En wat zijn de standaarden als je een kamer van 15EUR te duur vindt?

We begonnen met een rustig dagje, Yogya verkennen. Toen we het Kraton, paleis van de sultan, binnenstapten en verwelkomd werden met gamelan (traditionele muziek en gezang), hadden we zoiets van ‘Ja, dit is Azie!’. Verder hebben we het waterpaleis bezocht en wat marktjes afgeschuimd,

De dag erna met het bezoek aan de tempels van Borobudur en Prambanan , wisten we ook waarvoor we naar Indonesië gekomen zijn. Prachtig en indrukwekkend!

Ook onze eerste stapjes in de streetfood-mentaliteit gezet. Onze buik/maag/darmen hebben het overleefd! Toch met enige verbazing.. De porties waren eerder klein , het eten was ook niet echt heel lekker en dus hebben we in ons hostel nog maar een vetrouwde portie eten besteld. Sowieso niet de laatste keer dat we het uitproberen.

Wat is er anders met Jakarta? We zijn hier absoluut niet ‘uniek’, er zitten hier ontzettend veel toeristen. Heel veel Nederlanders ook, gevolgd door Duitsers, Fransen en Belgen. Yogya is misschien zo’n xx aantal mensen kleiner maar het blijft een grootstad met ongelooflijk veel verkeer, getoeter en uitlaatgassen. Blij dat we richting natuur en vulkanen trekken, al blijft het de vraag of het er rustiger zal zijn wanneer de hotels zo goed als volgeboekt zijn...

Posted by VolgTomenRagna 04:42 Archived in Indonesia Tagged yogyakarta Comments (0)

Jakarta

sunny 30 °C
View Indonesia I on VolgTomenRagna's travel map.

Na een reis van 26u konden we eindelijk ons bed opzoeken in the Packer Lodge, klaar voor alle nieuwe indrukken die ons staan te wachten!

Met een getekende map waarop alle bezienswaardigheden waren aangegeven gingen we op pad. De grootste toeristische attractie van Jakarta, de tempel Yin Juan, bleek vlak achter ons hostel te liggen. Veel cirkeltjes gelopen maar die tempel hebben we niet gevonden.
Onze eerste indruk van Jakarta: vuil, druk, veel getoeter – net zoals elke andere miljoenenstad. Ik herinner me wel geen open rioolen, de geur die er hangt, naast de walm van uitlaatgassen, moet ik niet beschrijven...

Onze tweede en blijvende indruk van de inwoners van Jakarta, geobsedeerd met foto’s. Het was zondag en het grote Nederlandse plein was ingepalmd door zondagsgangers. Naast straatartiesten stonden Hello Kitty’s, Minions, Princess Peach enzo klaar om samen met jou op de foto te gaan. Je kon ook een tros balonnen of gekleurde fietsen huren om jouw portfolio te vervolledigen. En toen kwamen wij op het plein als nieuwste attractie. Geen idee hoeveel selfie’s (met of zonder selfiestick) ik heb moeten trotseren. Altijd met een glimlach natuurlijk!

Om de hitte en de foto’s te ontvluchten zijn we het meest toeristische café binnengestapt, café Batavia. Met een mocktail in de hand konden we zo in alle rust Jakarta op zijn zondags observeren.

Veel tijd hebben we niet uitgetrokken voor Jakarta en dus namen we de volgende ochtend een trein naar Yogyakarta. De treinrit, die achtuur duurde, was eigenlijk nog wel de moeite. Wanneer het landschap je niet meer kon boeien, had je een film.

Posted by VolgTomenRagna 03:51 Archived in Indonesia Tagged jakarta Comments (0)

(Entries 1 - 5 of 5) Page [1]