A Travellerspoint blog

Rinjani & Gili's

Lombok

sunny

Gunung Rinjani

Met bus, boot en taxi naar Sengiggi, Lombok – geschatte aankomsttijd 13.30u. De boot kwam echter niet aan in Sengiggi en ook de taxi naar het centrum bleek niet inbegrepen te zijn. We probeerden dan maar iemand even gedupeerd als ons te zoeken om de taxikosten te delen, lukte ons niet. Het laatste koppel bleef bij de boot staan wachten om een inbegrepen taxirit te eisen, daar hadden ze voor betaald. Tja, wij ook. Maar enkele telefoontjes later hebben zij gratis en voor niets een ritje naar Sengiggi centrum gefixt en wij mochten mee!

In het centrum begon dan de volgende opdracht, de weg vragen naar Sametown/Somerton Homestay (zonder adres) die onze Rinjani trek organisatie had geregeld voor ons. Niemand die het kent. Een vraag naar de taxicentrale en we komen aan in Someton Homestay om 17u.

Samen met twee andere Belgische koppels beginnen we de volgende ochtend aan de beklimming van de Rinjani. Gezien zij gekozen hebben voor 2 dagen, 1 nacht vertrekken we van de andere en ook zwaarste kant. De eerste dag omhoog viel goed mee en we genieten vanuit ons tent van de zonsondergang. Om 2.30u werden we de volgende ochtend wakkergemaakt voor de échte beproeving. We zijn op tijd, vóór zonsopgang, op de top van de Rinjani, 3726m hoog, geraakt. Maar dat doe ik nooit niet meer! Het laatste stuk is los vulkanisch gesteente, je blijft maar naar beneden zakken en zakken..

We nemen afscheid van onze groep en dalen af naar het meer, om erna terug volledig omhoog te gaan en als laatste nog een uurtje te dalen. De afstand in kilometers (29km) uitgedrukt lijkt misschien niets maar in hoogtemeters (3300 positieve hoogtemeters, zegt Tom) kan het tellen! En dat voelen we, moet ook Tom toegeven, ook in onze benen. De laatste dag hebben we de overige 6u naar beneden in amper 3u gewandeld. Hah!

Gili's

Om te bekomen kozen we de paradijselijke Gili’s als bestemming. Vier dagen volop genieten! Van de zon, van de zee met zijn honderden gekleurde visjes en een occassionele schildpad, van het lekker eten, van zonsondergang met een cocktail... Het was moeilijk hier te vertrekken.

Het enige wat tegenviel was de kakkerlak die uit de wc-rol kroop waardoor ik geen vertrouwen meer had in onze kamer. Kuisen betekent hier in Indonesië: vegen en de lakens en handdoeken vervangen. Proper is het hier nog nooit echt geweest en dan heb ik het niet gewoon over wat stof. De tuinen daarintegen worden perfect onderhouden, geen dor blaadje dat een dag te lang blijft liggen.

Zo belanden we natuurlijk vanzelf bij het afvalprobleem. Langs de weg, in de rivieren, in zee, op de Rinjani. Op veel plaatsen kan je het wegdenken maar op de Rinjani was het echt VERSCHRIKKELIJK! Niemand neemt het afval mee en het afval dat enkele van de goedwillende toeristen in de beschikbare non-organic afvalbakken gooit, wordt verbrand. Als het zo blijft dan zullen ze over een jaar of twee moeite moeten doen om toeristen te overtuigen de Rinjani te beklimmen, het is er echt problematisch. Voor mij net op het randje. Toegegeven, ons wc-papier hebben we er ook achter gelaten..

Posted by VolgTomenRagna 06:52 Archived in Indonesia Tagged gili rinjani

Email this entryFacebookStumbleUpon

Table of contents

Be the first to comment on this entry.

This blog requires you to be a logged in member of Travellerspoint to place comments.

Enter your Travellerspoint login details below

( What's this? )

If you aren't a member of Travellerspoint yet, you can join for free.

Join Travellerspoint